Interpelacja nr 2401

do ministra gospodarki

w sprawie kontynuowania prac w celu dywersyfikacji dostaw nośników energii w Polsce zapoczątkowanych przez rząd premiera Jarosława Kaczyńskiego

Szanowny Panie Ministrze! Stosownie do dyspozycji § 1 uchwały Rady Ministrów Nr 3/2006 z dnia 3 stycznia 2006 r. w sprawie działań mających na celu dywersyfikację dostaw nośników energii minister gospodarki RP zobowiązany został przez Radę Ministrów do przeprowadzenia w trybie pilnym działań związanych z dywersyfikacją dostaw gazu ziemnego do Polski. Na mocy tej uchwały minister gospodarki RP jest w szczególności zobowiązany do prowadzenia działań umożliwiających zawarcie kontraktów na długoterminowe dostawy gazu ziemnego do RP ze źródeł innych niż dotychczasowe.

Ponadto na mocy § 1 pkt 3 uchwały Rady Ministrów Nr 77/2006 z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie działań zwiększających bezpieczeństwo energetyczne Rzeczypospolitej Polskiej minister gospodarki RP zobowiązany jest do monitorowania działań PGNiG SA związanych z budową terminala do odbioru gazu skroplonego na polskim wybrzeżu.

W szczególności minister gospodarki RP zobowiązany jest do monitorowania działań PGNiG SA związanych z przygotowaniem warunków przystąpienia do tej inwestycji oraz zawarciem kontraktów na dostawy gazu skroplonego.

W dniu 20 marca 2007 r. Rada Ministrów przyjęła „Politykę dla przemysłu gazu ziemnego”. Zgodnie z zapisami zawartymi w tym dokumencie minister gospodarki RP będzie wspierał działania spółek z sektora w zakresie pozyskiwania dostępu do złóż gazu ziemnego oraz nowych źródeł i dróg dostaw gazu do kraju. Minister gospodarki RP sprawuje nadzór nad realizacją ”Polityki dla przemysłu gazu ziemnego”.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie prosimy o szczegółową i konkretną informację o podjętych przez ministra gospodarki RP Waldemara Pawlaka działaniach, w okresie od 16 listopada 2007 r. (formalne przejęcie obowiązków) do dnia dzisiejszego, w następujących kwestiach:

- realizacji przez ministra gospodarki RP zapisów obowiązującej uchwały Rady Ministrów Nr 3/2006 z dnia 3 stycznia 2006 r. w sprawie działań mających na celu dywersyfikację dostaw nośników energii;

- realizacji zapisów ministra gospodarki RP obowiązującej uchwały Rady Ministrów Nr 77/2006 z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie działań zwiększających bezpieczeństwo energetyczne Rzeczypospolitej Polskiej;

- realizacji zapisów obowiązującej rządowej „Polityki dla przemysłu naftowego” z dnia 20 marca 2007 r. w zakresie wsparcia działania spółek z sektora w zakresie pozyskiwania dostęp do złóż gazu ziemnego oraz nowych źródeł i dróg dostaw gazu do kraju.

Z poważaniem

Posłowie Joachim Brudziński i Czesław Hoc

Szczecin-Kołobrzeg, dnia 18 marca 2008 r.

Odpowiedź ministra gospodarki

na interpelację nr 2401

w sprawie kontynuowania prac w celu dywersyfikacji dostaw nośników energii w Polsce zapoczątkowanych przez rząd premiera Jarosława Kaczyńskiego

W nawiązaniu do interpelacji poselskiej panów posłów Joachima Brudzińskiego i Czesława Hoca, znak: SPS-023-2401/08, z dnia 9 kwietnia 2008 r. w sprawie kontynuowania prac w celu dywersyfikacji dostaw nośników energii w Polsce zapoczątkowanych przez rząd pana premiera Jarosława Kaczyńskiego przedstawiam poniższe informacje.

Zgodnie z zapisami uchwały Rady Ministrów nr 3/2006 z dnia 3 stycznia 2006 r. w sprawie działań mających na celu dywersyfikację dostaw nośników energii rząd wspiera realizację dwóch projektów:

1) budowę terminala LNG do odbioru skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu;

2) budowę połączenia gazociągowego ze złożami skandynawskimi na Morzu Północnym przez duński system przesyłowy (projekt Baltic Pipe).

Realizacja tych projektów jest prowadzona przez spółkę celową PLNG sp. z o.o. (budowa terminala LNG) oraz spółki z grupy kapitałowej PGNiG SA, które wchodzą w skład międzynarodowego konsorcjum (projekt Baltic Pipe). Do skutecznego przeprowadzenia ww. projektów niezbędna jest rozbudowa infrastruktury przesyłowej na północnym zachodzie Polski, którą prowadzi Operator Gazociągów Przesyłowych Gaz-System SA.

Minister gospodarki monitoruje działania PGNiG SA związane z ww. projektami.

Należy zauważyć, że działania spółek są przede wszystkim zależne od zgody właściciela lub większościowego akcjonariusza, tj. Skarbu Państwa. Stosownie do zapisów statutu PGNiG SA minister skarbu państwa wyraża zgodę na realizację strategicznych przedsięwzięć inwestycyjnych lub udział spółki w przedsięwzięciach inwestycyjnych koniecznych dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego Polski. W dniu 30 października 2007 r. minister skarbu wyraził zgodę na realizację projektu Baltic Pipe. Ostateczna decyzja w sprawie realizacji gazociągu ma zostać podjęta w 2008 r. w oparciu o analizę ekonomicznej efektywności projektu.

Uchwała Rady Ministrów nr 77/2006 z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie działań zwiększających bezpieczeństwo energetyczne Rzeczypospolitej Polskiej, poza nawiązaniem do ww. projektów dotyczących gazu ziemnego, mówi o koncepcji przedłużenia rurociągu Odessa-Brody do Płocka w celu importu ropy naftowej z rejonu Morza Kaspijskiego. Projekt ten, silnie związany z prowadzoną polityką wschodnią, jest także popierany przez rząd RP. Jednak niestabilna sytuacja państw tego regionu zwiększa ryzyko ekonomiczne realizacji inwestycji.

Zgodnie z zapisami dokumentu strategicznego „Polityka dla przemysłu gazu ziemnego” z dnia 20 marca 2007 r. minister gospodarki wspiera działania spółek tego sektora w zakresie pozyskiwania dostępu do złóż gazu ziemnego oraz nowych źródeł i dróg dostaw gazu do kraju. Z uzyskanych od prezesa Zarządu PGNiG SA danych, prowadzona polityka w zakresie poszukiwań i wydobycia powinna pozwolić na utrzymanie wydobycia gazu ziemnego na poziomie 4,3 do 4,5 mld m³/rok w przeliczeniu na gaz wysokometanowy oraz zabezpieczyć przyrost zasobów w stosunku 1,1 do wielkości wydobycia. Biorąc pod uwagę fakt, że roczny spadek wydobycia ze złóż eksploatowanych wynosi ok. 7%, to dla utrzymania obecnego poziomu wydobycia (4,3 mld m³ rocznie) co roku muszą być podłączone do eksploatacji nowe złoża o możliwościach wydobywczych ok. 300 mln m³. Jest to znaczący wysiłek dla spółki z uwagi na fakt, że nowo odkrywane złoża są stosunkowo małe, a procedury związane z uzyskaniem pozwoleń na budowę kopalni są długotrwałe (1,5-2 lata). W perspektywie planowanych działań - w opinii prezesa Zarządu PGNiG SA - można oczekiwać podniesienia poziomu wydobycia gazu ziemnego do poziomu 4,8-5,0 mld m³.

W 2007 r. PGNiG SA nabyło udziały w licencjach zawierających złoża na Norweskim Szelfie Kontynentalnym. W ramach realizacji koncepcji umożliwienia dostaw gazu pochodzącego z Norwegii PGNiG SA zaangażowało się w projekt budowy gazociągu Skanled. W październiku 2009 r. planowane jest podjęcie decyzji inwestycyjnej i rozpoczęcie realizacji przedsięwzięcia. Wysokość potencjalnych zobowiązań PGNiG SA wynikających z podjęcia decyzji inwestycyjnej jest szacowana na ok. 500-700 mln zł. Na rok 2012/2013 planowane jest oddanie gazociągu do użytku. PGNiG SA planuje transportować tą drogą co najmniej 3 mld m³ gazu rocznie. Kolejnymi elementami infrastruktury transportowej, które umożliwią przesył gazu do Polski, będą: duński system przesyłowy i gazociąg Baltic Pipe.

Nawiązując do pytania o kontynuowanie polityki rządu premiera Jarosława Kaczyńskiego, pragnę podkreślić, że wszystkie działania, które zapewniają dywersyfikację dostaw nośników energii do RP i są ekonomicznie uzasadnione, będą kontynuowane.

Chciałbym jednak zauważyć, że działania podejmowane w związku z dywersyfikacją dostaw gazu ziemnego i ropy naftowej nie powinny przesłaniał problemów związanych z rozwojem sektora zapewniającego stałą niezależność RP od zagranicznych producentów w dziedzinie energetyki, tj. sektora węgla kamiennego i brunatnego. Mimo że ok. 60% uzyskiwanej w kraju całości energii (i 95% uzyskiwanej energii elektrycznej) pochodzi z tego źródła, problem technologicznego rozwoju sektora, szczególnie w kontekście forsowanych przez Unię Europejską rozwiązań opartych o inne nośniki energii, jest niedoceniany. Dotyczy to m.in. tzw. czystych technologii węglowych, które zastosowane w gospodarce mogąyby znacznie zwiększyć efektywność ekonomiczną przemysłu energetycznego i chemicznego.

Problemy dywersyfikacji należy także analizować, biorąc pod uwagę konieczność rozwijania odnawialnych źródeł energii i zmniejszenia emisji CO₂. Brak w kraju większych instalacji badawczych oraz niskie nakłady na badania prowadzą do odpływu kadry naukowej i braku perspektyw wprowadzenia alternatywnych źródeł energii.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia na ręce Pana Marszałka, wyrażam nadzieję, że przedstawione informacje panowie posłowie uznają za wyczerpującą odpowiedź na postawione w interpelacji pytania.

Minister

Waldemar Pawlak

Warszawa, dnia 28 maja 2008 r.